Ρούλα Καρπουζλή
Το καλοκαίρι δεν είναι απλώς μια πιο ξέγνοιαστη εποχή, είναι μια ψυχική παύση, ένας προσωπικός χώρος επανασύνδεσης.
Μέσα από τη ζέστη, τον ήλιο, τη καταστολή και την επιβράδυνση των ρυθμών, μας δίνει κάτι σημαντικό, τη δυνατότητα αυτοφροντίδας, εσωτερικής ανασυγκρότησης και επαναπροσδιορισμού.
Η έκθεση στον ήλιο αυξάνει τη σεροτονίνη, τον νευροδιαβιβαστή που συνδέεται με τη θετική διάθεση, τη σταθερότητα και την ψυχική ευεξία μας εξηγει η Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια και Ομαδική Αναλύτρια Ήρα Σαρακηνού. Η ψυχοβιολογία μάς δείχνει ότι δεν αλλάζει μόνο το σώμα, αλλά και ο τρόπος που σκεφτόμαστε και νιώθουμε.
Το καλοκαίρι προσφέρει φυσικά αυτό που πολλοί θεραπευόμενοι αναζητούν, χώρο και χρόνο. Οι απλές καθημερινές στιγμές, ένας περίπατος, μια βραδινή κουβέντα, το βλέμμα στον ορίζοντα, μπορούν να λειτουργήσουν σαν μικρές ψυχικές άγκυρες, όπως υποστηρίζει και η υπαρξιακή θεραπεία. Δεν είναι η πολυτέλεια που θεραπεύει, αλλά η επαφή με το παρόν.
Η λιτότητα του καλοκαιριού συχνά μας ξεγυμνώνει από τις κοινωνικές μάσκες. Ερχόμαστε πιο κοντά στον εαυτό μας, στις πραγματικές μας ανάγκες. Η ψυχολογία μιλά για την αυθεντικότητα ως βασικό στοιχείο ψυχικής υγείας και το καλοκαίρι διευκολύνει αυτή την επιστροφή στο ουσιώδες.
Δεν βιώνουν όμως όλοι το καλοκαίρι με χαρά. Οι κοινωνικές προσδοκίες (ευτυχία, σώματα, διακοπές) ενισχύουν τη σύγκριση και το αίσθημα ανεπάρκειας. Το σημαντικό όμως δεν είναι να «νιώθεις σωστά», αλλά να αποδέχεσαι τη συναισθηματική εμπειρία σου όπως είναι.
